แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ รถเมล์ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ รถเมล์ แสดงบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

มหากาพย์รถเมล์ไทย : ตอนกระบอกตังค์ ไม่ธรรมดา

ขอบคุณภาพประกอบจาก internet

วันนึง อีกแล้ว 555

ก็นั่งรถเมล์เรื่อยไป ก็นั่งฟังคนขับรถเมล์กับกระเป๋ารถเมล์คุยกัน + ประสบการณ์ที่ผ่านมา

ก็ได้ฟังเกี่ยวกับ กระบอกตังค์ของกระเป๋า ที่เป็นทรงกระบอกยาวๆ ที่กระเป๋าเอาไว้ทำเสียงแงบๆ เก็บตังค์จากเราและก็ฉีกตั๋วให้

ภายนอก
มีหลายขนาด ทั้งขนาดสั้น ขนาดยาว ก็แล้วแต่ชอบกันไป [บางคนบอกชอบยาวๆ เพราะอะไรไม่ทราบได้ ไม่เคยเป็นกระเป๋า 555]

มีหลายสีอีกตังหาก โดยใช้สติกเกอร์ติดโดยช่างผู้ชำนาญก็ว่าไป หรือจะพ่น หรืออื่นใดก็แล้วแต่จินตนาการและเงินในกระเป๋า

วัสดุยิ่งดีก็ยิ่งแพง โลหะ ทองเหลือง อะลูมิเนียมหรือ สแตนเลส ก็ว่าไป

ภายใน
ก็สามารถแบ่งส่วนได้เป็นที่ใส่ตั๋ว กับที่ใส่ตังค์ ก็แล้วแต่ แต่ละคนจะจัดการ บางสายมีหลายราคาก็ต้องมีที่เก็บตั๋วเยอะหน่อย หรือจะเอาที่เก็บตั๋วมาใส่ตังค์เหรียญเล็กๆแยกไว้ก็ว่าไป

ราคาของกระบอกก็มีหลากหลาย ตั้งแต่ 500 ถึงเป็นพัน [ตอนแรกก็ไม่เคยคิดเลยนะว่าราคามันจะไปได้ถึงขนาดนั้น] คล้ายๆเป็นของแฟชั่นของกระเป๋ารถ เอาไว้ประดับกันเลยทีเดียว ราคาพอๆกับมือถือถูกๆเลยอะ

แถมมีช่างมืออาชีพที่ทำงานติดสติกเกอร์กระบอกโดยเฉพาะ แวะเวียนไปตามอู่ต่างๆ โดยชื่อเสียงก็จะได้จากการบอกต่อกันของ คนขับ กับกระเป๋า

เสียงของกระบอก อันนี้ก็อาจเป็นปัจจัยนึงในการเลือกใช้งานได้ 555 แงบๆ แก็ปๆ กับๆ แหอะๆ

การหาซื้อก็น่าจะมีอยู่แถวๆที่มีอู่รถเมล์ เพราะคนทั่วไปเค้าก็คงไม่เอาไว้ทำอะไรเท่าไหร [นอกจากบางคนอาจอยากลองสะสมดู] แถวจตุจักรก็มี หรือจะหาซื้อจากอินเตอร์เน็ตก็ไม่ยากเกินไป

ส่วนใครที่คิดว่าการถือแล้วแค่เปิดๆ ปิดๆ ฉีกตั๋ว หยิบตังค์ง่ายๆ ก็ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าคิดผิด เพราะของจริงก็ต้องใช้ความชำนาญอยู่พอควรเลยทีเดียว

แล้วรูปทรงนั้นก็ออกแบบมาคิดว่าค่อนข้างมีประโยชน์นะ เพราะเหมาะมือ และวางตรงราวเหนือประตูได้พอดีเลย เวลาเหนื่อยๆ และไม่เคยเห็นมันวางอยู่แล้วเปิดได้เองเหมือนกันแหะ

อยากรู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนออกแบบ เพราะตอนแรก กระเป๋ารถเมล์ก็ใช้กระเป๋านี่เหละเก็บตังค์ แต่ตอนหลังพึ่งมาเปลี่ยน แต่ก็เปลี่ยนก่อนเราๆ หรือบางคนจะเกิดกันอะนะคะ 555 นานละ

วันนั้นก็นั่งรถเมล์ไป เรียนวิชารถเมล์ศึกษาไป 555
GnohZnutlll

วันพุธที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

มหากาพย์รถเมล์ไทย : ตอน สปีค อิง ลิช


วันนี้ก็นั่งรถเมล์ตามปกติ

พอถึงป้ายนึง อยู่ๆก็มีผู้หญิงชาวต่างชาติเดินขึ้นมาพร้อมถามเป็นภาษาอังกฤษว่า "ที่นี่ไปสะพานพระรามเจ็ดไหม"

ด้วยความที่ข้าพเจ้าเห็นกระเป๋ารถเงียบๆ เลยช่วยถามกระเป๋าให้

กระเป๋าตอบว่า "ไม่"

ข้าพเจ้าได้ยินว่า"ไป"ก็เลยบอกเค้าว่าไปได้

เค้าก็เลยขึ้นมานั่งเรียบร้อยเลย

กระเป๋าเลยรีบบอกว่าไม่ไปนะ

ข้าพเจ้าเลยรีบบอกเค้าว่า "ขอโทษด้วยรถคันนี้ไม่ได้ไป ฉันเข้าใจผิด"

กระเป๋าก็พูดเป็นภาษาอังกฤษเสริมมาว่า "รถไปอนุสาวรีย์ ถ้าไปพระราม 7 ต้องสาย 50"

เค้าก็เข้าใจว่า โอเคๆสาย 50 ขอบใจมาก แล้วรีบเดินลงไป

ข้าพเจ้าก็นั่งอึ้งๆอยู่ ว่าเดี๋ยวนี้รถเมล์ไทยพัฒนาไปพอควรเลยนะ สามารถสื่อสารกับชาวต่างชาติได้ด้วย ถึงแม้จะยังไม่ค่อยจะกล้าๆในตอนแรก หรือยังเป็นแค่เพียงประโยคสั้นๆ แต่แค่นี้ก็เพียงพอที่จะช่วยชาวต่างชาติได้ละนะ

กระเป๋ารถเมล์ ไม่ได้มีดีแค่เก็บตังค์ 555

มีเรื่องราวเกี่ยวกับรถเมล์อีกเยอะ ไว้จะมาเล่าต่อนะคะ ติดตามกันด้วย ^^
GnohZnutlll




วันจันทร์ที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

มหากาพย์รถเมล์ไทย : ตอนรถเมล์ฟรี


เนื่องจากผู้เขียนก็นั่งรถเมล์เกือบทุกวัน ผ่านประสบการณ์กับรถเมล์มาก็หลากหลาย จึงอยากเล่าให้หลายๆคนได้อ่านกัน อาจเป็นทั้งเรื่องเล่า ข้อสงสัย ข้อสังเกตก็ว่าไป

โดยในตอนนี้ก็เป็นเหตุการณ์จำลองที่เมื่อมีรถเมล์ฟรีวิ่งมา ณ อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
- รถเมล์แดงวิ่งมา
- สายตาทุกคู่หันควับ ล็อกเป้าหมายไปที่เลขสายรถ และ แถบรถเมล์ฟรีเพื่อประชาชนสีฟ้า
- เมื่อเป็นสายรถที่ต้องการ สมองแต่ละคนก็สั่งการให้วิ่ง (ถ้าเป็นสายที่ไม่ได้มานานแล้ว หลายคนนึกว่ามีคนมาแจกเงินเลยทีเดียว)
- รถเมล์พยายามวิ่งไปให้ไกลที่สุดก่อนจอด ซึ่งก็วิ่งเร็ว และคนก็วิ่งกรูแบบไม่กลัวรถชนกันเลยทีเดียว
- รถเมล์จอด
- ผู้โดยสารพยายามจะลง (ถูกคนที่พยายามจะขึ้นบังไว้)
- คนพยายามแย่งกันขึ้น (ถูกคนที่จะลงบังทางไว้)
- หลายคนที่จะให้คนบนรถลงมาก่อนพอเปิดทางปุปก็โดนแย่งที่ปัป
- พอคนลงมาหมดแล้ว คนที่จะขึ้นก็กรูกัน
- เจอเป้าหมายเป็นเก้าอี้ว่างๆปุป นั่งปับ
- พอได้ที่นั่งก็สบายใจ บางคนอาจหลับตาทันที
- ส่วนใครที่ต่อท้ายๆก็จะเริ่มปลงว่าคงไม่มีที่
- ถ้าที่นั่งหมด คนก็จะเริ่มยืนออกันที่ประตู เพราะไม่อยากไปอยู่หลังๆกลัวออกมาไม่ได้
- เบียดเสียดกันไป ถ้าตอนเช้าก็ว่าไป ถ้าตอนเย็นนี่แทบตายกับกลิ่นตัวเลยทีเดียว
- กระเป๋าไล่ให้คนขยับๆเข้าไปข้างใน
- ทุกอย่างลงตัว ประตูปิด
- รถเคลื่อนออกไปยังป้ายต่อไป และกระเป๋าเริ่มแจกตั๋วฟรี

เหตุการณ์พวกนี้จะเกิดขึ้นเร็วมาก และเกิดได้ทุกวันเลยทีเดียว
จากเหตุการณ์บอกได้ว่า
1. คนชอบของฟรี
2. คนเห็นแก่ตัวก็มี
3. คนมีน้ำใจก็มี
4. และ ก็มีคนหลากหลายมากมาย ที่เป็นตัวแทนของสังคมเราได้

ไม่มีไรมากแค่เหตุการณ์จำลองสนุกๆให้คนได้จิตนาการตาม ^^
GnohZnutlll